Praat even met Japanners over Japanners en je hoort het woord shimagunikonjo. De ontleding is eenvoudig: shima—eiland; guni—volk; konjo—bewustzijn. In één woord is dit het geloof dat mensen die op een eiland wonen anders zijn dan mensen die op een continent wonen. Iedereen die op beide heeft gewoond zal het hiermee eens zijn. De Amerikaanse cultuur heeft nu wellicht de meeste invloed in Japan, maar de Japanners hebben meer begrip voor de drijfveren van de Britten. Eilanden hebben een andere denkrichting nodig dan continenten. Eilanden vereisen manieren.
Maar wat als jouw eiland nooit deel had moeten uitmaken van een andere eilandengroep? Dat gebeurde er met de hedendaagse Okinawa prefectuur. De oorspronkelijk bewoners zijn Okinawanen, een van de gezondste, langst levende volken op aarde. Maar nu maken ze deel uit van Japan en worden ze volledig in aantal overtroffen door de Japanners. (En ze zijn er helemaal niet blij mee dat de Japanse indringers zoveel van hun land opgaven aan Amerikaanse militaire bases.)
Tekenen van Okinawaanse cultuur kunnen subtiel aanwezig zijn, maar zijn eenvoudiger te ontdekken op meer afgelegen eilanden in de archipel, zoals Ishigaki. Traditionele gebouwen zijn een mengeling van Chinese en Japanse invloeden. Op de markten vindt u 'fu chanpuru' (een Okinawaanse roerbakschotel) en volkoren sobanoedels, die een Japanner nooit zal eten. Het ryuso-gewaad blijft populair ondanks de drukbezochte kimonowinkels. Het kleine aantal mensen dat nog Uchinaguchi spreekt hoopt op een beweging zoals de Hawaïaanse renaissance om de cultuur opnieuw te doen opleven. Het omslagpunt is nabij. Een reis naar Ishigaki betekent nu dat u of het begin of het einde aanschouwt.
