De haven van Santos ontstond dankzij de koffie-industrie en is het beste bekend over de hele wereld als de bakermat waar Pelé zijn wereldberoemde voetbalvaardigheden kon ontplooien. De haven dateert uit 1546 en het is een prachtige koloniale toegangspoort tot de reusachtige stad São Paulo, die zich ongeveer 80 kilometer naar het noordwesten uitbreidt. São Paulo, of Sampa zoals het liefkozend wordt genoemd door de plaatselijke bevolking, werd in 1554 door Jezuïeten gesticht en bloeide aanvankelijk dankzij suiker (en later cafeïne!) maar het was de eerste rechtenuniversiteit van Brazilië in 1827 die de stad op haar culturele en intellectuele pad zette, samen met verschillende migratiegolven uit Europa en Azië (de stad heeft de grootste Japanse en Italiaanse diaspora ter wereld en de grootste Arabische bevolking buiten de Arabische landen).
Tegenwoordig hoeven we er geen doekjes om te winden: De grootste stad van Zuid-Amerika kan heel intimiderend zijn. Maar onder de stedelijke drukte en het verschrikkelijke verkeer schuilt een levendige metropolis die de gastronomische en culturele hoofdstad van een heel continent vormt, een Braziliaanse sneltrein die hard werkt maar nog harder feest en die bezoekers die het erop wagen, trakteert op felle lichten en superlatieven.
