Terwijl je door Straat van Cabot naar de Golf van St. Lawrence vaart, kom je langs een plaats met een berucht scheepswrak. Deze plaats staat bekend als het scheepskerkhof van de baai. Een vuurtoren op het St. Paul’s Island herinnert ons aan deze zware tijden. De baai is zo groot dat de helft van Canada’s 10 provincies aan deze baai ligt. Dit is misschien niet verwonderlijk aangezien het de grootste monding ter wereld is, die helemaal gevoed wordt vanuit de Grote Meren die 1200 kilometer verderop liggen.
19.000 jaar geleden was het nog bedekt met een laag ijs van een anderhalve kilometer dik. Elke Canadese scholier weet dat Jacques Cartier de eerste Europeaan was die in 1534 de wateren van de golf binnenvoer en Algonkische stammen ontmoette. Korte tijd daarna kwamen de Fransen, Portugezen en Basken hier ook aan. Zij hebben de walvisvangst geïntroduceerd en onvoorstelbaar veel kabeljauw verscheept naar de Oude Wereld. Tegenwoordig komen de bezoekers hier niet alleen om de enorme eilanden, kleurrijke stadjes en nationale parken die verspreid liggen over het vasteland, te bekijken, maar ook om de duizenden kleine eilandjes waar walvissen omheen zwemmen te bewonderen.