Water en vuur regeren hier: Dit is een land van groene regenwouden doorsneden door sprankelende watervallen. Maar vurige elementen vlammen langs de vulkanische kust van Kohala en de brullende oven van de vulkaan Kilauea: Lava is sinds de laatste uitbarsting in 1983 uit de krater blijven sijpelen.
De natuur is de zegen van Hilo, evenals de uitdaging. De prachtige baai in de vorm van een halve maan werkte als een trechter voor twee grote tsunami’s die de stad teisterden met tragedies die nooit zijn vergeten en hopelijk nooit meer herhaald worden. (Het Pacific Tsunami Museum in Hilo blijft een voorloper in veiligheidsonderwijs.)
Ooit was Hilo een bedrijvig visserij- en landbouwgebied, en het groeide uit tot een commercieel centrum voor de suikerrietindustrie in de jaren 1800. De waterkant is herbouwd sinds de laatste verwoestende muur van water in 1960 en bloeit als een centrum van galerieën, onafhankelijke winkels, boerenmarkten en aantrekkelijke restaurants met producten van eigen bodem. Een astronomisch centrum van wereldklasse heeft zich aangesloten bij deze mix en onderstreept het ontzaglijke ervan met de telescopen bovenop Mauna Kea (’s werelds hoogste berg van de voet tot de top, die de Everest met 1363 meter overtreft!). Daarnaast eert de lommerrijke Banyan Drive aardsere sterren met de Walk of Fame. Kijk omhoog, kijk naar beneden: Overal waar u kijkt, ziet Hilo er goed uit.
