De Stephens Passage is de beste korte route ter wereld, een rechte lijn door het zuidoosten van Alaska in een landschap dat verder weinig rechte lijnen heeft. Niet alleen mensen en schepen gebruiken de passage: In en rond de wateren van Alaska zijn talloze wilde dieren te vinden; van bultruggen, die zo hard ademen dat het een kilometer verderop nog te horen is, tot gigantische zeeleeuwen en hun kenmerkende geur, nou ja, stank, die net zo ver reikt.
De uitloop van de Stephens Passages in het zuiden begint aan de rand van de Frederick Sound, een van de beste plaatsen in de staat om walvissen te spotten. Waar de passage smaller wordt en u de trechter invaart, lopen de bergen uit in zee. Bij vloed raakt het water de wortels van de dennenbomen. In kleine baaien verzamelen zeekoeten en meeuwen zich; wanneer ze opstijgen in het kielzog van het schip, lijkt het geluid op dat van een applaus.
Het water van de doorgang is ongelooflijk diep, op sommige plekken wel meer dan 300 meter. Maar in deze omgeving moet u eigenlijk de bergtoppen meten om de echte schaal te zien: Ze zijn wel 1500 meter hoog. De hellingen zijn bedekt met bossen en weilanden die de zonsondergang in een alpengloed veranderen en, het allermooiste, paarsachtige gletsjers die de kroon van de passage vormen.