De stad Balboa ligt bij het Pacifische eind van het Panamakanaal, een van de grootste ingenieurswonderen ter wereld. Het administratief centrum van de kanaalzone was lange tijd Amerikaans grondgebied. Op de laatste dag van vorige eeuw, op 31 december 1999, werd het teruggegeven aan Panama. De 77 kilometer lange route die hier begint en eindigt in de Caraïben ontvouwt zich als een episch verhaal.
Gedurende tien jaar boorden tienduizenden arbeiders gaten met dynamiet, staken ze stomende spades in de grond en werkten ze keihard met pikhouwelen, terwijl ze ondertussen probeerden om niet te bezwijken aan malaria. Terwijl de Franse bouwers van het Suezkanaal uiteindelijk de bouw van het Panamakanaal opgaven, zetten de Amerikaanse ploegen door en haalden ze bergen weg om een route te creëren over het continent. Zoals David McCullough vertelt in The Path Between the Seas was het een combinatie van pure menselijke kracht en de beste technieken uit die tijd die deze prestatie heeft mogelijk gemaakt. Het heeft sindsdien vele zeelieden een reis rond de punt van Zuid-Amerika, van bijna 13.000 kilometer bespaard. In 2016 werd het Panamakanaal verder uitgebreid met een verdubbeling van de capaciteit, zodat het kanaal een belangrijke rol zal blijven spelen voor het maritiem verkeer in de wereld.