Na een reis van zo'n 6.400 kilometer (4.000 mijl), \"arriveert\" de Amazone-rivier eindelijk in de Atlantische Oceaan. (Het woord ongeveer klinkt misschien onnodig onnauwkeurig, maar geografen meten de lengte van de rivier vanaf verschillende punten.) Dit deel van ’s werelds grootste rivier, gemeten op volume, wordt vaak aangeduid als de ‘bar’, een naam die ook wordt gebruikt om de mondingen van andere rivieren te beschrijven. De delta bestaat hier uit een doolhof van eilanden, gevormd door de opeenhoping van sedimenten waar de Amazone de oceaan ontmoet. Het grootste eiland in dit gebied is Ilha de Marajó, dat 40.100 vierkante kilometer (15.500 vierkante mijl) groot is. Dat is ongeveer driemaal Connecticut of eenmaal Zwitserland. Deze regio is fascinerend voor naturalisten, alhoewel dit veelal niet zichtbaar is vanaf een schip, wegens de verscheidenheid aan waterleven dat zich kan voordoen in een gebied waar zoetwater en zeewater elkaar ontmoeten. Wat echter wel zichtbaar is, is de buitengewone verscheidenheid aan vogels boven het oppervlak van het water, zo'n 540 verschillende soorten, waaronder een overvloed aan aigrettes en reigers, en de palmbomen die veel van de eilanden bedekken. U ziet waarschijnlijk ook vee en waterbuffels. Dit is zorgwekkend, aangezien ranches de natuurlijke omgeving van veel inheemse soorten bedreigen, zowel planten als dieren.