De kleine archipel van de Faeröereilanden, gelegen tussen IJsland en Schotland in de Noord-Atlantische Oceaan, zouden de “eilanden van schapen en het vogelparadijs” kunnen zijn geweest die door de Ierse monnik St. Brendan in de 6e eeuw werden beschreven. Wat we zekerder weten, is dat de Noren zich in de 9e eeuw op de eilanden vestigden en dat er sindsdien een politieke verbondenheid met Scandinavië bestaat. Tegenwoordig zijn de eilanden een zelfstandig land binnen Denemarken, maar zij hebben een eigen cultuur en taal, die het meest verwant is met het IJslands.
Runavík, een schilderachtig vissersdorp op het eiland Eysturoy, bestaat uit een keten van nederzettingen langs de Skálafjørður, de grootste fjord op de Faeröereilanden, en dient als toegangspoort tot de natuurlijke schoonheid van Eysturoy. Er wonen maar 4000 mensen in Runavík en er zijn meer schapen dan mensen. Sinds de oprichting in 1916 is er in de stad weinig veranderd, maar in de afgelopen jaren is Runavík zowel een belangrijke cruisehaven als een basis voor proefboringen voor olie uit de Noordzee geworden.
