Net als Groot-Brittannië Gibraltar, zijn aloude en af en toe betwiste buitenpost in het Middellandse Zeegebied heeft, heeft Spanje zijn eigen enclave, Ceuta (uitgesproken als SEE-OE-TA), slechts een paar zeemijl ten zuiden van de Straat van Gibraltar aan de Marokkaanse kust.
Ceuta beslaat slechts 18 vierkante kilometer en ligt op een schiereiland. Het is al lang een handelspost in de regio en geniet nog steeds van een relatief bloeiende detailhandel, gezien zijn speciale status als aangepaste belastingvrije belastingzone. Met zijn locatie aan de kust beschikt het over tal van stranden, waarvan de beste - als u de voorkeur geeft aan warmer water - Playa de la Ribera is.
Men denkt dat Ceuta voor het eerst werd gesticht door de Byzantijnse keizer Justinianus I in de jaren 530. De islamitische verovering absorbeerde de stad en de moslimoverheersing duurde zeven eeuwen, tot 1415 toen Ceuta in handen viel van de Portugezen. In 1650 werd het eigendom van de Kroon van Castilië; en afhankelijk van je politieke voorkeur had het de glorie of de schande een sleutelgebied te zijn voor generaal Francisco Franco toen hij de verkozen Republikeinse regering van Spanje in de jaren 30 afzette.
Door het droge klimaat is veel van de oudheid behouden gebleven. Sommige zijn onlangs pas ontdekt: Sloopwerkzaamheden in de 20e eeuw onthulden de Arabische baden (Baños Árabes), gecreëerd in de stijl van de Romeinse baden met tongewelfde plafonds en dakramen, die waarschijnlijk op een bepaald moment in de 13e eeuw werden gebouwd. Hoewel Ceuta een Europa-in-Afrika-sfeer behoudt, met verschillende etnische en religieuze gemeenschappen - Hindoe, Joods, Islamitisch en Christelijk - nog steeds intact, kan het echter het beste zijn geen vernieuwde versie van Casablanca te verwachten. Desalniettemin is Ceuta een bruisende stad met buitenactiviteiten en historische locaties.